
ผมเดินไปตามทางเดินของสะพานท่าเทียบเรือสำหรับไปเกาะเสม็ด ที่ทอดยาวออกจากฝั่งสูดอากาศที่บริสุทธิ์ในยามเย็น เพื่อมารอดักรอดูฝูงค้างคาวแม่ไก่ ซี่งฝูงนี้จะบินข้ามมาเป็นประจำทุกปี และจะมีให้เห็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ในช่วงเย็นใกล้ค่ำซึ่งจะมีไม่กี่วัน บางครั้งอาจจะกินเวลานานหลายๆ สัปดาห์ ผมติดตามดูมาตั้งแต่เป็นเด็กแล้ว มันเป็นความผูกพันธ์หรือเปล่าว่า ทุกๆ ปีเราต้องมาเจอะเจอกัน ช่วงเวลานี้แหละที่พวกเขาจะเริ่มมาก็ตอนต้นฤดูหนาว ซึ่งเหมือนกับเป็นสัญญาณจากธรรมชาติว่า ฤดูหนาวมาถึงแล้วเมื่อสัมผัสกับลมเย็นแรกที่พัดมา ผมก็รู้ได้ทันทีว่าใกล้เวลาที่เราจะได้เจอกันแล้ว
ผมเดินมาเรื่อยๆ มาหยุดที่ปลายสะพาน เมื่อใกล้เวลาผมมองไปรอบ กวาดสายตาไปเรื่อย และแล้วพวกเขาก็มาตามนัด ฝูงค้างคาวแม่ไก่ ที่บินข้ามมาจากเกาะเสม็ดหากินที่ฝั่ง วันนี้อาจผิดแนวไปหน่อย เพราะปรกติที่เคยเป็นจะบินข้ามหัวในจุดที่ผมยืนอยู่พอดี แต่ไม่เป็นไรผมก็เลยยกกล้องคอมแพค แบบโลว์ออฟชั่นขึ้นมารีบถ่ายเก็บภาพเอาไว้ แต่ว่าภาพที่ได้มันไม่ชัดให้เหมือนใจที่เราอยากได้

มันเก็บภาพได้ไม่เร็ว ทำให้ฝูงค้างคาวแม่ไก่ที่ผมถ่ายนั้น ออกมาดูเบลอๆ เส้นที่เห็นขีดลางที่เลอะเทอะตรงบริเวณท้องฟ้านั่นแหละ คือฝูงค้างคาวแม่ไก่ประมาณหลายพันตัวเป็นจะได้ บินตามๆ กันให้เป็นอยู่หลายนาทีทีเดียว ผมพยามเอากล้องพาดกับต้นเสาเพื่อไม่ให้มันสั่นไหว พยามถ่ายไว้หลายรูป แต่มันก็ออกมาได้แค่นี้แหละที่ดีที่สุด กล้องคอมแพคคู่กายมันทำหน้าที่ได้ดีที่สุดแล้ว ผมไม่เคยโทษว่ามันปัญญาอ่อนเหมือนหลายคนที่เขาว่ากันหรอก ถ้าจะโทษก็ต้องโทษว่าผมไม่มีปัญญาซื้อกล้องดีกว่านี้เองนี่ หากใครมีกล้องดีๆ พร้อมขาตั้ง จะเอามาดักถ่ายภาพค้างคาวฝูงนี้บินข้ามหัว ในช่วงพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าในยามเย็น โดยมีฉากหลังเป็นแนวของบ้านเพ ก็มากันได้นะในช่วงนี้ยังมีเวลาอีกหลายวัน วันที่บันทึกนี้เป็นวันที่ 6 พฤศจิกายน 2552 ปีนี้ผมประมาณว่าน่าจะกินเวลาซักอาทิตย์หนึ่ง ไม่กล้ากะเวลามากกว่านี้ เพราะผมไม่ใช่ค้างคาวเลยไม่รู้ใจมัน
อยากรู้ว่าจุดไหนของบ้านเพ โทรมาถามดีกว่า 086-8486500 เพราะสะพานนี้ผู้ดูแลไม่อยากให้มีความพลุกพล่านมาก เวลาที่หมดคนข้ามเกาะแล้ว ที่สำคัญจะได้มาถ่ายรูปค้างคาวด้วยกัน ผมจะได้ขอไฟล์ภาพไว้ไง เป็นหนทางแก้ไขของคนที่อยากได้รูปสวยๆ เพราะไม่มีกล้องดีๆ แล้วเจอกันครับ